วันนี้ (24 มิถุนายน 2567) ที่หาดสวนกง อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา นายมาหะมะพีสกรี วาแม รองผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา เป็นประธานรับมอบข้อเสนอแนะเชิงนโยบายการจัดพื้นที่คุ้มครองทางทะเลโดยชุมชนเป็นผู้นำเพื่อการออกแบบอนาคตที่ยั่งยืนที่ชุมชนชาวอำเภอจะนะเป็นผู้ริเริ่มออกแบบ ในนามผู้แทนรัฐบาล ภายใต้กิจกรรม Ship Tour 2024 : Ocean Justice จัดโดยกรีนพีซ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ องค์กรรณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อมที่เป็นอิสระ ร่วมกับหน่วยงานภาครัฐ ชุมชนชายฝั่ง กลุ่มเยาวชน และภาคประชาสังคม เพื่อต้องการให้ภาครัฐนำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายไปปฏิบัติ เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนและสอดคล้องกับวิถีชีวิตของชุมชน ตลอดจนปกป้องครองความหลากหลายทางชีวภาพและระบบนิเวศท้องทะเลไทย โดยมี ส่วนราชการ, เครือข่ายชุมชนชายฝั่งจากเครือข่ายจะนะรักษ์ถิ่น, สมาคมรักษ์ทะเลจะนะ, จะณะแบ่งสุข และเครือข่ายนาทวียั่งยืน เข้าร่วม
โดยทาง กรีนพีซ ยังได้ร่วมทำงานวิจัยเพื่อวิทยาศาสตร์ภาคพลเมืองกับตัวแทนชุมชนประมงและเยาวชนจากอำเภอจะนะและเทพา โดยมีนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นผู้นำในการวิจัยครั้งนี้ พร้อมด้วยศูนย์วิจัยทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งอ่าวไทยตอนล่าง มหาวิทยาลัยรามคำแหง กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งและอาสาสมัครนักดำน้ำของกรีนพีซ เพื่อรวบรมข้อมูลความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรทางทะเลในจังหวัดสงขลา ผ่านการสำรวจสัตว์ทะเลหน้าดิน แพลงก์ตอนสัตว์และสัตว์น้ำวัยอ่อนซึ่งเป็นหนึ่งในข้อบ่งชี้สภาพท้องทะเล และเป็นตัวกลาง ในการเชื่อมร้อยความรู้ทางวิทยาศาสตร์เข้ากับภูมิปัญญาเพื่ออธิบายปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในทะเลและสร้างสรรค์แนวคิดใหม่ในการทำงานอนุรักษ์ร่วมกับชุมชน การทำงานวิจัยนี้ตั้งแต่วันที่ 17-20 มิถุนายน 2567 ซึ่งผลการสำรวจข้อมูลจะถูกส่งต่อให้ชุมชนเพื่อนำไปใช่ในงานอนุรักษ์ทรัพยากรและออกแบบการปกป้องท้องทะเลในชุมชนต่อไป
นายมาหะมะพีสกรี วาแม รองผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา กล่าวว่า “พวกเราส่วนใหญ่ทราบดีว่าทะเลและชายฝั่งเป็นหนึ่งในแหล่งทรัพยากรธรรมชาติที่มีความสำคัญและมีคุณค่าในหลากหลายมิติ ทั้งมิติความมั่นคงทางอาหาร คุณภาพชีวิตประชาชน ด้านเศรษฐกิจของชุมชน และการท่องเที่ยว ปัจจุบันทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง กำลังประสบปัญหาทะเลไทยและทั่วโลกกำลังเผชิญกับปัญหานานับประการ ทั้งปัญหาขยะทะเล และความเสื่อมโทรมของระบบนิเวศในทะเล ซึ่งสาเหตุหลักมาจากการพัฒนาเมืองชายฝั่งเพื่อเป็นสถานที่ ท่องเที่ยว เขตอุตสาหกรรม และเกษตรกรรม โดยขาดการบูรณาการความร่วมมือในการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ ปัญหาเหล่านี้ควรได้รับการแก้ไขโดยเร่งด่วนและต้องอาศัยความร่วมมือจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกฝ่าย”
